اطلاعات پزشکی

شکستگی صفحه رشد

استخوان های کودکان و بزرگسالان در بسیاری از خطرات آسیب دیدگی مشترک هستند. اما از آنجایی که استخوان های کودک هنوز در حال رشد هستند، در معرض آسیب منحصر به فردی به نام شکستگی صفحه رشد هستند.

صفحات رشد قسمت هایی از غضروف هستند که در نزدیکی انتهای استخوان ها قرار دارند. از آنجایی که آنها آخرین قسمت استخوان های کودک هستند که سفت می شوند، صفحات رشد به ویژه در برابر آسیب آسیب پذیر هستند.

از آنجایی که صفحه رشد به تعیین طول و شکل آینده استخوان بالغ کمک می کند، این نوع شکستگی معمولاً نیاز به توجه فوری دارد. اگر به درستی درمان نشود، در مقایسه با اندام مقابل، می تواند منجر به کج یا نابرابر طول آن شود.

خوشبختانه، مشکلات جدی نادر است. با درمان مناسب، اکثر شکستگی های صفحه رشد بدون عارضه بهبود می یابند.

آناتومی

صفحات رشد در استخوان های بلند بدن یافت می شوند - استخوان هایی که بلندتر از پهن هستند. نمونه هایی از استخوان های بلند عبارتند از استخوان ران (استخوان ران)، رادیوس و اولنا در ساعد و همچنین استخوان های متاکارپ در دست ها.

این نمودار یک استخوان ران محل صفحات رشد را در هر دو انتهای استخوان نشان می دهد.

بیشتر استخوان های بلند بدن حداقل دو صفحه رشد دارند که یکی در هر انتها یکی است. صفحات رشد بین قسمت پهن شفت استخوان (متافیز) و انتهای استخوان (اپی فیز) قرار دارند.

استخوان های بلند بدن از مرکز به بیرون رشد نمی کنند. در عوض، رشد در هر انتهای استخوان در اطراف صفحه رشد رخ می دهد. هنگامی که کودک به طور کامل رشد می کند، صفحات رشد به استخوان جامد تبدیل می شود.

شرح

بیشتر شکستگی های صفحه رشد در استخوان های بلند انگشتان اتفاق می افتد. آنها همچنین در استخوان خارجی ساعد (رادیوس) و استخوان های پایینی ساق پا (درشت نی و نی نی) شایع هستند.

شکستگی صفحه رشد با توجه به خطر مشکلات رشد بسیار متفاوت است. عواملی که بر خطر مشکلات در طول زمان تأثیر می گذارند عبارتند از:

• سن بیمار
• استخوان درگیر
• الگوی شکستگی خاص
• چقدر استخوان از تراز خارج شده است (جابجا شده)

در برخی از نواحی بدن، مانند انگشتان دست در کودکان کوچکتر، تشخیص زودهنگام و درمان قبل از شروع بهبودی گاهی اوقات می تواند از نیاز به درمان های تهاجمی تر جلوگیری کند. سایر شکستگی‌های صفحه رشد، مانند شکستگی‌های اطراف زانو، با نرخ بالاتری از مشکلات همراه هستند و بنابراین نیاز به مشاهده و پیگیری بسیار دقیق دارند.

طبقه بندی شکستگی های صفحه رشد

چندین سیستم طبقه بندی ایجاد شده است که انواع مختلف شکستگی های صفحه رشد را دسته بندی می کند. شاید پرکاربردترین سیستمی که توسط پزشکان استفاده می شود، سیستم سالتر-هریس باشد که در زیر توضیح داده شده است.

شکستگی نوع I

این شکستگی ها از طریق استخوان در صفحه رشد می شکنند و انتهای استخوان را از شفت استخوان جدا می کنند و صفحه رشد را کاملاً مختل می کنند.

شکستگی نوع I I

این شکستگی‌ها بخشی از استخوان را در صفحه رشد می‌شکنند و از طریق شفت استخوان نیز می‌شکنند. این شایع ترین نوع شکستگی صفحه رشد است.

شکستگی نوع III

این شکستگی ها از قسمتی از صفحه رشد عبور کرده و قسمتی از انتهای استخوان را می شکند. این نوع شکستگی بیشتر در کودکان بزرگتر دیده می شود.

شکستگی نوع IV

این شکستگی ها از طریق شفت استخوان، صفحه رشد و انتهای استخوان می شکنند.

شکستگی های نوع V

این شکستگی ها به دلیل آسیب له شدن صفحه رشد در اثر نیروی فشاری رخ می دهد. شکستگی های نادری هستند

علت

شکستگی صفحه رشد اغلب در اثر یک رویداد واحد مانند سقوط یا تصادف رانندگی ایجاد می شود. آنها همچنین می توانند به تدریج در نتیجه استرس مکرر روی استخوان رخ دهند، که ممکن است زمانی رخ دهد که کودک در یک فعالیت ورزشی بیش از حد تمرین می کند.

همه کودکانی که هنوز در حال رشد هستند در معرض خطر آسیب صفحه رشد هستند، اما عوامل خاصی وجود دارد که ممکن است احتمال بروز آنها را افزایش دهد:

• شکستگی صفحه رشد در پسرها دو برابر دخترها اتفاق می افتد، زیرا رشد دختران زودتر از پسرها به پایان می رسد.
• شکستگی صفحه رشد اغلب در طول شرکت در ورزش های رقابتی مانند فوتبال، بسکتبال یا ژیمناستیک رخ می دهد.
• بسیاری از شکستگی‌های صفحه رشد هنگام شرکت در فعالیت‌های تفریحی مانند دوچرخه‌سواری، سورتمه سواری، اسکی یا اسکیت‌برد روی می‌دهند.
• بروز شکستگی صفحه رشد در نوجوانی به اوج خود می رسد.

علائم

شکستگی صفحه رشد معمولا باعث درد مداوم می شود. سایر علائم رایج عبارتند از:

• تغییر شکل قابل مشاهده، مانند ظاهر کج اندام
• ناتوانی در حرکت یا فشار آوردن به اندام
• لنگی مداوم
• تورم، گرما و حساسیت در ناحیه اطراف انتهای استخوان، نزدیک مفصل

معاینه دکتر

از آنجایی که استخوان های کودک به سرعت بهبود می یابند، آسیب احتمالی صفحه رشد باید در اسرع وقت توسط پزشک معاینه شود. مهم است که استخوان قبل از شروع به ترمیم درمان مناسب را دریافت کند.

تست های تصویربرداری

اشعه ایکس. پزشک کودک شما احتمالاً برای کمک به تشخیص اینکه آیا شکستگی صفحه رشد رخ داده است، عکس اشعه ایکس را تجویز می کند. اشعه ایکس تصاویر واضحی از ساختارهای متراکم مانند استخوان ارائه می دهد.

اسکن های دیگر در صورت نیاز به جزئیات بیشتر، پزشک ممکن است آزمایش‌های دیگری را تجویز کند که می‌تواند بافت‌های نرم را بهتر نشان دهد یا نمای مقطعی از ناحیه آسیب دیده را نشان دهد. این آزمایشات شامل اسکن تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) و اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT) است.

معاینه جسمی

پس از بحث در مورد علائم و سابقه پزشکی فرزندتان، پزشک معاینه فیزیکی دقیق ناحیه آسیب دیده را انجام خواهد داد.

معاینه بالینی برای تشخیص شکستگی صفحه رشد کلیدی است زیرا برخی از شکستگی های صفحه رشد غیر جابجا شده را نمی توان در اشعه ایکس مشاهده کرد. این به این دلیل است که آنها از طریق بخشی از استخوان که از غضروف تشکیل شده است و به اندازه استخوان متراکم نیست، رخ می دهد.

همچنین، از آنجایی که استخوان‌های کودکان ساختار متفاوتی دارند و در الگوهای متفاوتی نسبت به استخوان‌های بزرگسالان می‌شکنند، برخی تغییرات جزئی در اشعه ایکس که نشان‌دهنده شکستگی صفحه رشد است، به راحتی قابل حذف است. برعکس، برخی از نواحی که شبیه شکستگی به نظر می رسند می توانند توسط متخصص اطفال به عنوان یک رشد طبیعی یا ظاهر صفحه رشد طبیعی تشخیص داده شوند.

رفتار

درمان شکستگی صفحه رشد به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله:

• کدام استخوان آسیب دیده است
• نوع شکستگی
• انتهای شکسته استخوان چقدر جابجا شده است
• سن و سلامت کودک
• هر گونه آسیب مرتبط

درمان غیر جراحی

بسیاری از شکستگی‌های صفحه رشد در صورت درمان با بی‌حرکتی می‌توانند با موفقیت بهبود یابند: یک گچ بر روی ناحیه آسیب دیده اعمال می‌شود و کودک برخی از انواع فعالیت‌ها را محدود می‌کند.

پزشکان اغلب زمانی از بیحرکتی گچ استفاده می کنند که قطعات شکسته شده استخوان به طور قابل توجهی از جای خود خارج نشده باشند. گچ گیری از استخوان ها محافظت می کند و آنها را در موقعیت مناسب در حین بهبودی نگه می دارد.

گاهی اوقات، یک یا دو هفته بعد، ممکن است استخوان تراز خود را از دست داده باشد و نیاز به اصلاح داشته باشد. پیگیری به موقع به پزشک کودک شما کمک می کند تا این موضوع را زود تشخیص دهد و درمان مناسب را ادامه دهد.

درمان جراحی

اگر قطعات استخوان جابجا شده و شکستگی ناپایدار باشد، ممکن است جراحی لازم باشد. رایج ترین عملی که برای درمان شکستگی ها استفاده می شود، جااندازی باز و فیکساسیون داخلی نام دارد.

در طول این روش، قطعات استخوان ابتدا در راستای طبیعی خود (به نام کاهش) قرار می گیرند. سپس استخوان ها با ایمپلنت های مخصوص مانند پیچ یا سیم یا با اتصال صفحات فلزی به سطح بیرونی استخوان در جای خود ثابت می شوند.

در برخی موارد، استخوان را می توان با کشیدن آن به محل بدون ایجاد برش و سپس محکم کردن آن با گچ و/یا پین های فلزی صاف کرد. اینها را می توان بعداً پس از بهبود بهبود در مطب برداشت.

اغلب بعد از جراحی از گچ برای محافظت و بی حرکت کردن ناحیه آسیب دیده در حین بهبودی استفاده می شود.

عوارض

اگرچه اکثر شکستگی‌های صفحه رشد بدون هیچ اثر ماندگاری بهبود می‌یابند، اما ممکن است عوارضی رخ دهد.

به ندرت، یک پل استخوانی در سراسر خط شکستگی ایجاد می شود که رشد استخوان را متوقف می کند یا باعث انحنای استخوان می شود. اگر این اتفاق بیفتد، پزشک کودک شما ممکن است روشی را برای برداشتن نوار استخوانی و وارد کردن چربی یا مواد دیگر برای جلوگیری از اصلاح آن انجام دهد. اگر مشکل به موقع تشخیص داده شود، ممکن است پزشک بتواند با جراحی های کوچک آن را برطرف کند. تأخیر طولانی در تشخیص - زمانی که رشد پیشرفت کرد یا کامل شد یا استخوان بسیار منحنی شد - نیاز به یک روش پیچیده تر برای صاف کردن استخوان دارد.

در موارد دیگر، شکستگی صفحه رشد ممکن است در واقع رشد را تحریک کند به طوری که استخوان آسیب دیده طولانی تر از اندام مقابل خود و بدون آسیب باشد. اگر این اتفاق بیفتد، جراحی می تواند به دستیابی به طول یکنواخت تر کمک کند.

بهبود

استخوان های کودک به سرعت بهبود می یابند، اما شکستگی صفحه رشد هنوز می تواند چندین هفته طول بکشد تا به طور کامل بهبود یابد. اگر از بیحرکتی گچ استفاده شود، مدت زمان پوشیدن گچ بسته به شدت شکستگی متفاوت خواهد بود.

پس از بهبودی استخوان، پزشک کودک شما ممکن است تمرینات خاصی را برای تقویت عضلاتی که از ناحیه آسیب دیده استخوان حمایت می کنند و دامنه حرکتی مفصل را بهبود می بخشد، توصیه کند.

نتایج بلند مدت

شکستگی های صفحه رشد با خطرات مشکلات باید به موقع درمان شوند و به دقت تحت نظر باشند تا از نتایج طولانی مدت مناسب اطمینان حاصل شود. مراجعه منظم به پزشک باید حداقل یک سال پس از آسیب ادامه یابد تا از رشد مناسب صفحه رشد اطمینان حاصل شود.

شکستگی های پیچیده تر و همچنین شکستگی استخوان ران و درشت نی، ممکن است نیاز به معاینات بعدی داشته باشند تا زمانی که کودک به بلوغ اسکلتی برسد.

ادامه شکستگی استخوان ران (فمور) در کودکان